#หมดpassion

เพิ่งสังเกตุว่าไม่ได้อัพบล็อกมาเกือบปีหละ แต่ยังจ่ายค่าโฮสกับโดเมนอยู่นะ

 

ว่าถึงเรื่องของพฤติกรรมของข้าพเจ้าตอนไปเที่ยว พบว่าการเอากล้องใหญ่ไปรู้สึกลำบากหละ

  1. ตอนนี้มือถือมีซิมโรมมิ่ง ไม่ต้องรอให้ถึงที่พักก็โพสรูปได้
  2. กล้องใหญ่ ตามมาพร้อมกระเป๋ากล้อง ตอนนี้รู้สึกว่าอะไรที่ไม่ใช่ตัวเปล่าก็รู้สึกไม่คล่องตัวหละ
  3. อะ ตรงนี้วิวดี สิ่งที่จะทำคือถ่ายด้วยมือถือก่อน จากนั้นค่อยหยิบกล้องมาถ่าย (แล้วก็จะเริ่มเอะใจว่ากล้องควรสำคัญกว่าสิ)

ก็ยังจริงอยู่ที่ว่ารูปที่ถ่ายจากกล้องใหญ่กว่าไฟล์มันดีกว่า มาแต่งทีหลังแล้วบรรเจิดได้ แต่กล้องมือถือมันก็ดีในระดับที่ว่าใส่ฟิลเตอร์นิดนึงก็โพสได้แล้ว (และคนดูก็ดูแค่มือถือกัน) งานที่เป็นงานอดิเรกคุณภาพไม่ต้อง Production ก็ได้

แล้วเดี๋ยวนี้การอวดว่าไปเที่ยวไหนมา มันคือตอนกำลังไปอยู่อะ ไม่ต้องรอถ่ายรูปกลับมาโพสแล้ว (อาจจะมีข้อยกเว้นอยู่บ้าง เช่นไปเดินเทรค) สื่อมันเปลี่ยนไปอย่างเร็วเลย

.

เรื่องการไปเที่ยวญี่ปุ่น

.

เดี๋ยวนี้เราไปเที่ยวญี่ปุ่น คือไปเปลี่ยนบรรยากาศอะ ยกเว้นไปกับเพื่อนที่จะมีแพลนเป็นชิ้นเป็นอันไปหน่อย การแว้บไปคนเดียวนี่คือเปลี่ยนที่นอน เดินหาร้านกาแฟ ร้านของกิน แล้วก็ช้อปปิ้งซะมากกว่า มีไปสถานที่ใหม่ๆก็ทริปละหนึ่งที่

ประหยัดพอให้เขียนโม้ไหม ก็บอกว่าไม่ประหยัด มีอะไรน่าสนใจให้เขียน blog ไหม… เวลาแพลนบางครั้งก็ไม่มี (ตอนนี้ workaholic ขั้นสุด)

จะไปตะลอนกินมาเขียนแนะนำร้านนู่นนี้ได้ไหม… ก็ไม่ได้ น้ำหนักทะลุขีดแล้ว T.T

กับอีกเรื่องคือ ตอนนี้ทำงานในสยามเลย ได้พบปะกับนักท่องเที่ยวมากมาย จนมีความรู้สึกว่าการที่เราแห่กันไปบางที่มันเป็นการ pollute สถานที่นั้นไหมนะ (สังคมชาวเน็ตน่ากลัวมาก ถ้าจุดติด คนก็จะแห่กันไป เราไม่อยากเป็นเชื้อที่อยู่ในนั้น) ยกตัวอย่างร้านแพนเค้กเปิดใหม่ที่ต้องต่อคิวกันซื้อ พอได้กินแล้วก็รู้สึกว่ามันก็ดีนะ แต่ไม่ควรต้องต่อคิวครึ่งชั่วโมง

เรื่อง blog ที่จะเขียน ก็อาจจะพอมีเรื่องบ้าง แต่ดูตามโอกาสสมควรหละ

.

เจอกันอีกทีคงปีหน้าเลยนะ

Roparat Sukapirom

blogger at roparat.com
A geek with a camera.
Roparat Sukapirom

Latest posts by Roparat Sukapirom (see all)