Fujinon XF35mm f/1.4 R

เลนส์ 35/1.4 ตัวนี้เป็นเลนส์ชุดแรกที่ออกมาพร้อมๆกับตัว X Series เลย (18, 35, 60) แต่เค้าว่ากันว่ามันดีมากๆ จนชดเชยความเก่าของเทคโนโลยีมันไปได้เลย นั่นหละ ข้าพเจ้าเลยหลงซื้อมา และก็พบว่า…

เลนส์ตัวนี้ใส่ฮูดแล้วจะหล่อมาก

ให้คะแนนเพิ่มอีกหน่อยเพราะฮูดมันก็เป็นโลหะด้วย

แถมอีกข้อคือการปรับรูรับแสงมันมีวงแหวนให้หมุน ได้อารมณ์เลนส์เก่า (แต่รูรับแสงมันจะปรับจริงแค่ตอนถ่าย)

แต่ถ้ามองอีกมุมนึงมันก็เลียนแบบกล้องยี่ห้อนึงจากเยอรมันที่แพงๆแล้วมีจุดแดงๆหนิ (ส่วนตัวเราว่าไม่มีดราม่า เพราะของเจ้านั้นมันคนละชั้นกันเลย ฟูจิเทียบไม่ได้)

ภาพคม หลังละลาย

f/2.0

ซึ่งถ้าไม่ซีเรียสว่าจะเอาคมสุดๆ รูปมันก็ใช้ได้ตั้งแต่ F/1.4 เลย และไม่ต้องเจอปัญหา Front/Back Focus อย่าง DSLR เพราะว่ากล้อง Mirrorless มันโฟกัสที่ตัวเซ็นเซอร์รับแสงเลย ถ่ายตรงจุดง่ายกว่า

ส่วนโบเก้ ก็เนื้อเนียนดี

คือเคยหยิบ Canon EF 50mm f/1.8 ตัวถูกสุด ไปใช้กับกล้อง Full Frame แล้วภาพละลายหลังมันน่าเกลียดมาก (หลังจากนั้นก็เก็บเลนส์ลืม) ตัว 35mm ตัวนี้เราว่ามันเทียบกับเลนส์ขอบแดงของแคนอนได้เลย (ในราคาที่ถูกกว่าเยอะ)

ถ่ายของกินสนุก

f/4.0

สิ่งที่เลนส์ 35mm (=50mm ของ Full Frame) ดีกว่าเลนส์กล้องมือถือทั่วไป (ซึ่งจะอยู่ราวๆ 24mm Crop = 35mm ของ Full Frame) คือเรื่องของ Perspective กับ Compression ภาพของ 35mm เส้นมันจะดูตรงๆ สมสัดส่วนกว่า วัตถุที่อยู่ข้างหลังก็ไม่เล็กไป คือใช้ไปสักพักจะเห็นความแตกต่าง ถ่ายจากมือถือก็โอเคนะ แต่ใช้ตัวนี้ถ่ายดีกว่า

ที่เขียนข้างบนไม่ค่อยเกี่ยวเท่าไหร่ แต่จะบอกว่าตัวนี้มันถ่ายของกินถนัดกว่าเลนส์ช่วงอื่น (60mm นี่ไว้ถ่ายของกินโต๊ะข้างๆ ส่วนพวก 10-24mm บางทีกล้องแทบจะจิ้มอาหาร)แล้วอาหารทั้งจานมันดูสมสัดส่วนกันด้วยหละ

แต่ว่าถ้าจะให้ได้มุมดีๆ (อย่างรูปข้างบน) บางทีก็ต้องยืนนะ

f/1.4

ตอนนี้มันเปิดโลก top-down food photography ของเราอยู่ น่าจะถ่ายรูปแนวนี้อีกเยอะ แหะๆ

ถ่ายวัตถุก็ได้อีกแนว

f/2.8

อันนี้ความชอบส่วนตัว เราว่ามันก็ถ่ายวัตถุอีกมุมนึงได้ ไม่เหมือนกับ 60mm ที่ใช้อยู่ (เปรียบว่ายิ่งช่วงยาวขึ้น ภาพบีบขึ้น วัตถุทุกส่วนมันจะดูสำคัญเท่าๆกัน) 60mm วัตถุมันจะดูเด่น ส่วน 35mm มันจะเหมือนเราใช้วัตถุนั้นอยู่*

*เป็นความเห็นส่วนตัว

f/4.0 แต่รูปไร้สาระ

ถ่ายคนก็ยังไหวนะ

f/1.8

แต่คนในรูปไม่รู้ว่าไหวหรือเปล่านะ 555+

คือสิ่งที่มันดีงามคือถ่ายคนเต็มตัว แล้วยังเหลือที่ว่างให้ฉากหลังเบลอได้อีกนิด แล้วภาพก็ยังคมอยู่

จริงๆคือ จะถ่ายอะไรก็ได้หละ

f/2.8

f/2.2

f/4.0

ตัวนี้ระยะไม่แคบมาก แต่ก็ไม่กว้างมาก ถ่ายรูปทั่วๆไปอาจจะต้องถอยมานิดนึง หรือจะเจาะอะไรที่อยู่ไกลๆก็ทำไม่ได้ นั่นหมายความว่า ก็แค่เปลี่ยนเลนส์ หรือว่าเปลี่ยนมุมมองตัวเอง ดูว่าจะถ่ายออกมาแนวไหนดี

เดี๋ยวเราก็ต้องฝึกใช้เลนส์ตัวนี้เป็นตัวหลักสักพักนึง หามุม หาแนวที่เหมาะกับเรา

แต่ว่า…

เลนส์ภาพดี ราคาถูก เพราะมันลดราคา ก็ต้องแลกกับอะไรบางอย่าง…

…โฟกัสช้า และก็วืดบ้าง

บวกกับ X-E2 ด้วยแล้วนี่ก็ต้องใจเย็นหน่อยนะ (ตอนนี้ก็รอเฟิร์มแวร์ตัวใหม่อย่างเดียว) จะถ่ายอารมณ์แบบทันท่วงทีนี่อาจจะไม่เหมาะเท่าไหร่

…ฝาปิดฮูดหลุดง่าย

เนื่องจากฮูดมันแคบ จะใช้ฝาปิดตัวเลนส์ก็ไม่สะดวก เค้าเลยให้ฝาปิดฮูดมาอีกอัน แต่ว่าใส่ในกระเป๋ากล้องแล้วหยิบกล้องขึ้นมา มันจะหลุดทุกครั้ง (เน้นว่าทุกครั้ง) โอกาสจะทำมันหายมีสูง

…ไม่มี IS

ดังนั้นถ้ามีแสงน้อย แล้วอยากได้ภาพชัดลึก โอกาสภาพสั่นจะมีเยอะ (แต่ว่าเลนส์พวกนี้ในที่แสงน้อยๆเค้าจะปรับให้ f น้อยๆกัน หละ) แต่ถ้ามี IS แล้วหนักขึ้น ใหญ่ขึ้น แพงขึ้น ก็ไม่เอานะ

สิ่งที่ควรทำเมื่ออยู่ในสภาวะจำยอมคือปรับความเร็วกล้องไม่ให้ต่ำกว่า 1/50 วิ (หรือจะช้ากว่านั้นนิดหน่อยก็ได้) แล้วก็เมนวลโลด (ฟูจิก็ไม่ยอมทำ min shutter speed ตามช่วงเลนส์สักที)

สรุปคือ ดี ซื้อเลย

ถ้ามีเงินเอาไปจมกับอุปกรณ์กล้อง และรู้ข้อขัดใจของเลนส์ฟิกซ์แบบทั่วๆไปแล้ว เลนส์ XF 35mm เป็นเลนส์ภาพดี ราคาถูก และก็อาจจะเป็นเลนส์ที่จะลอง”เล่น”เป็นตัวแรกหลังจากใช้เลนส์คิตจนเบื่อแล้ว

แต่ก็อย่าลืมว่า…

เลนส์มันเป็นเพียงอุปกรณ์ที่ไว้แสดงสิ่งที่เราอยากให้คนอื่นเห็น ถ้าอุปกรณ์มันดี ก็ช่วยให้ชีวิตเราง่ายขึ้น (ของฟูจิเพิ่มรูปลักษณ์ที่ทำให้หลงด้วย) แต่ก็มีบางคนที่เลนส์คิตมันเพียงพอต่อความต้องการแล้ว ไม่ต้องซื้อตามกันเป็นกระแสก็ได้

-ร.

ปล. ที่ซื้อเพราะอยู่ดีๆพบว่าเลนส์คิต 18-55 ภาพคมไม่เท่า 55-200 (ที่ 55mm) เลยเป็นปมในจิตใจ